Okul Sevgisi

Okula baþlayýþ ve okulda geçirilen ilk aylarýn, bazen çok girgin kalabalýða alýþýk çocuklarda bile bir çekingenlik yarattýðý bilinen olaylardandýr.
Bu çekingenlik çocuðun kendini yalnýz hissetmesine ve bunun neticesi olarak da okuldan sýkýlmasýna sebep olur. Eðer bu durum uzun müddet devam eder çocuk okula alýþamazsa o zaman üzerinde durup sebeplerini aramak lazýmdýr.
Anne, kendi iþini yapabilmek veya dinlenmek için onun okula gidiþini bir fýrsat olarak kabul eder, bunu da kendisine hissettirirse, hele kendisinden daha küçük, evde kalan bir kardeþi de varsa bu davranýþý içinde bir kýskançlýk yaratacaðýndan okula gitmeyi istemez ayrýca evden ayýrdýðý için de sevmez.
Diðer yandan evdeki oyuncaklarýna ve þahsi eþyalarýna kalan kardeþinin onlara dokunmayacaðýndan, onlara zarar vermeyeceðinden de emin olmalýdýr. Ancak o zaman düþünmeden kendini derslerine verip takip edebilir.
Çocuða ayrýlýk güç geliyorsa, bu ara sýra, onu kendisinin sevdiði, tanýdýðý bir akraba veya arkadaþýna býrakýp, anneden ayrý 3–4 saat geçirtilerek kýsa ayrýlýklara alýþtýrýlmasý okula alýþtýrýlmasý bakýmýndan önemli bir yer tutar.
Bu iyi bir aþamadýr.
Çocuk sýkça aðlayarak okula gitmek istemediði zamanlar anne anlayýþlý davranýp evladýna ne þiddet ne de müsamaha göstermelidir. Bu halin çocukta yerleþmemesi için en iyi çare onunla hasbýhal ederek oyalayýp okula götürmektir.
Tabi bu dediðim þeyde bilimle olur. Çünkü küçüðün bilinçaltýnýn temizlemesi baþka türlü gerçekleþmez.
Okulda öðretmeni ile de konuþup mevcut sýkýntýlar geçinceye deðin kendisine yardýmcý olmasý rica edilirse o da bu isteksizlikten kýsa zamanda kurtulup, okulunu, arkadaþlarýný ve öðretmenlerini sever.
Evlatlarýmýzýn istikballeri ilkokul sýralarýnda þekillenmeye baþlýyor. Veli öðretmen iliþkisini saðlýklý bir þekilde tesis edip yavrumuzun bu zor günlerinde ondan ilgi ve sevgimizi asla esirgememeliyiz diyorum.