Yenilenmeye Açik Olmak Için

Geriye dönük olan insanlara uyarýda bulunmak, onlarýn da deðiþmesini dilemek, bilimle uðraþmasýný dillendirmek, hatta biraz da zorlamak mantýken uygun mu sizce?
Sizi sýkmak istemem sözümüz, bunu baþaramýyacak olanlara deði, Allah Ehli olmaya çalýþan, tutuculuk ve hurafe anlayýþýyla ile uzak/yakýn ilgisi bulunmayan, yenilenme çabasý içindeki bireyleredir.
Bu harika düzende yapýlacak ilk iþ; toplumu tedirgin eden, kimi zaman düþündüren, kimi zaman da can sýkan, öfke, kin, nefret gibi duygulardan kurtulmak ve bunun yaný sýra bilinçli bir düþünce yapýsýna sahip olmaktýr.
Saðlam düþünmenin birinci koþulu, prosesi bulandýran pürüzlerin giderilmesi ve takýntýlardan süratle uzaklaþýlmasýdýr. Bahsi geçen koþullarýn giderilmesiyle birlikte artýk yapýlacak iþ, nifak tohumlarý ekmeyi býrakmak, dedikodu denilen ucubelikten sýyrýlmaktýr.
Ýkinci ve önemli koþul ise yaþam boyu bireyi zor durumda býrakan ‘kuþku’ illetinden vazgeçilmesidir. Ancak, bu iþin üstesinden gelebilmek kontrollü ve salim bir kafayla düþünmekle gerçekleþir.
Çevreye duyarlý davranýþlarýyla adýndan söz ettirenin, kirlilikten kurtulmak isteyenin buna hakký var. Bu türler esasen bu mesajý veriyor. Anlayanda oluyor tabi.
Zira bu zaaf, basit ve üstünkörü bir denetleme/deðerlendirme ile kapatýlacak gibi deðil. Bireyin, gerektiði anlarda bu duyguyla ilgili olarak kendiyle önemli bir muhasebeye girmesi, onunla savaþmasý þart gibi görünüyor.
Kuþku, yerini ‘teslimiyetçiliðe’ býrakmadýkça kiþi bir adým bile ileriye gidemez.
Ýnsanoðlunun bu son derece büyük yanlýþlardan/pürüzlerden bir an önce dönmesi gerekiyor.
Bu þekilde seçkin bir kitleye ivme kazandýrýlmasý söz konusu olabiliyor. Fakat kalite belli olduðu için, yapýlacak iþ bir hayli zor gibi görünüyor.
Kendisinde bir yýðýn çýkmazlar bulunurken ve bu sorunlar kapýda beklerken yenilenme aþamasýna girmek kolay olmaz.
Þayet mutlaka yapýlmasý gereken deðiþiklikler varsa, önce onlarýn üzerinde durmak yenilenmeye dönük akýlcý bir yaklaþým olmaz mý, ne dersiniz?